Kategoria encyklopedii: Układ nerwowy

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD – obssesive-compulsive disorder) charakteryzują się obecnością nawracających, uporczywych myśli natrętnych (obsesji) i/lub przymusowych czynności (kompulsji). Chory nie może im się oprzeć, a każda próba powstrzymania się wiąże się z narastającym lękiem, niepokojem i napięciem. U ponad 50% osób zaburzenia zaczynają się wcześnie – w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania. U pozostałych chorych symptomy ujawniają się najpóźniej do 35 roku życia. OCD dotyczą około 2-3% populacji i występują równie często u mężczyzn, jak i u kobiet…

Zaburzenia psychosomatyczne to choroby częściowo lub całkowicie wywołane przez czynniki emocjonalne. Do najczęstszych z nich należą dolegliwości układu pokarmowego, oddechowego, sercowo-naczyniowego czy moczowo-płciowego. Na zaburzenia psychosomatyczne cierpi nawet do 15% populacji. Ich leczenie musi uwzględniać zarówno aspekty fizyczne, jak i psychiczne.

Zaburzenia rytmu snu i czuwania pojawiają się wówczas, gdy rytm okołodobowy nie jest zsynchronizowany z wymaganymi przez pacjenta lib jego otoczenie porami snu i czuwania. Dzieli się je na endogenne (gdy sen występuje zgodnie z wewnętrznym rytmem biologicznym, ale w nieodpowiednich godzinach) lub egzogenne (spowodowane np. pracą zmianową, zmianą strefy czasowej).

W obecnie obowiązujących kryteriach diagnostycznych zrezygnowano z wyodrębniania poszczególnych jednostek, takich jak autyzm, zespół Aspergera, dziecięce zaburzenie dezintegracyjne czy zespół Retta. Zamiast tego wprowadzono pojęcie zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD – autism spectrum disorder), które stanowią niejednorodną grupę całościowych zaburzeń rozwoju. Wszystkie charakteryzują się opóźnieniem lub nieprawidłowościami w zakresie relacji społecznych, komunikacji, zachowania oraz funkcji poznawczych. Rozpoczynają się w okresie wczesnego rozwoju, lecz objawy mogą ujawnić się w pełni dopiero później…

Zespół nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi, czyli ADHD (ang. attention deficit hyperactivity disorder) jest zaburzeniem neurobehawioralnym, które rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie. Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia należy do zaburzeń hiperkinetycznych, które charakteryzują się nadmierną ruchliwością, zaburzeniami koncentracji i nadmierną impulsywnością. ADHD występuje u 3-5% dzieci w wieku 7-13 lat. U chłopców objawia się głównie pod postacią nadruchliwości, natomiast u dziewcząt dominują zaburzenia koncentracji. Z powodu większej uciążliwości objawów dla chorego i otoczenia, ADHD jest częściej diagnozowane u chłopców. Specjaliści podejrzewają jednak, że częstotliwość występowania zaburzenia jest zbliżona u obu płci…

Zespół śniegu optycznego to zaburzenie przetwarzania informacji o bodźcach wzrokowych. Jego głównym objawem jest obecność licznych, drobnych, ruchomych punktów w polu widzenia. Sprawiają one wrażenie, że patrzy się przez padajacy śnieg. Przyczyny tego zjawiska są obecnie nieznane. Nie istnieje też skuteczne leczenie.