...

Czy insulinooporność zwiększa ryzyko depresji?

Wyniki badań naukowych sugerują, że insulinooporność może być jednym z czynników predestynujących do wystąpienia depresji.

Insulinooporność to zaburzenie metaboliczne, w którym dochodzi do zmniejszenia wrażliwości tkanek na insulinę, mimo jej prawidłowego lub podwyższonego poziomu we krwi. W takim przypadku hormon ten nie może spełniać swojej funkcji. Insulinooporoność może prowadzić do wystąpienia poważnych chorób metabolicznych, takich jak cukrzyca typu II. Często towarzyszy nadwadze, otyłości oraz zespołowi policystycznych jajników. Wyniki badań naukowych wskazują, że insulinooporność obserwuje się też u około 40% osób cierpiących na depresję. Wciąż jednak nie do końca wiadomo, czy insulinooporność jest skutkiem czy jedną z przyczyn tej choroby. Naukowcy ze Stanford University School of Medicine, we współpracy z naukowcami z Amsterdamu, postanowili sprawdzić, czy zmniejszona wrażliwość tkanek na insulinę może zwiększać ryzyko zachorowania na depresję.

W pracy wykorzystane zostały dane uzyskane w ramach projektu “The Netherlands Study of Depression and Anxiety”. To jedno z niewielu przedsięwzięć, które skupiło się na odkryciu zarówno psychospołecznych, jak i metabolicznych czynników ryzyka depresji i przeprowadzone zostało na dużej grupie badawczej. Opisywane badanie obejmowało tylko tych uczestników, u których przed rozpoczęciem eksperymentu nie występowała nigdy depresja, ani zaburzenia lękowe. W sumie było to 601 osób, zarówno mężczyzn, jak i kobiet.

Naukowcy wykorzystali trzy pośrednie metody służące do diagnozowania insulinooporności: pomiar glukozy na czczo, pomiar obwodu pasa oraz porównanie stosunku stężenia trójglicerydów krążących we krwi do stężenia cholesterolu HDL. Uczestników poddano tym badaniom podczas rekrutacji oraz po dwóch latach od czasu rozpoczęcia eksperymentu. Aby sprawdzić, czy u osób z wynikami wskazującymi na insulinooporność istnieje większe ryzyko wystąpienia depresji, po 2, 4, 6 i 9 latach od dnia rozpoczęcia doświadczenia przechodzili oni testy psychologiczne diagnozujące to schorzenie.

Okazało się, że podczas 9 lat trwania eksperymentu u 14% badanych wystąpiła depresja. Analiza statystyczna wykazała, że u osób z podwyższonym poziomem trójglicerydów we krwi w stosunku do HDL istniało największe ryzyko zachorowania na depresję. Aż 89% przypadków tej choroby wśród badanych wiązało się ze znaczącym podwyższeniem stężenia trójglicerydów. Także wzrost obwodu talii oraz zwiększenie poziomu glukozy na czczo były w pewnym stopniu związane ze zwiększeniem ryzyka depresji. U uczestników, u których w ciągu pierwszych dwóch lat badania rozwinął się stan przedcukrzycowy także istniało zwiększone prawdopodobieństwo zachorowania na depresję.

Wyniki tej pracy mogą być przydatne podczas monitorowania stanu zdrowia osób cierpiących na zaburzenia metaboliczne. Autorzy badania postulują, że świadomość tego, iż insulinooporność przyczynia się do wystąpienia depresji może pomóc zapobiegać temu schorzeniu – przede wszystkich poprzez zwracanie uwagi na stan psychiczny pacjentów.

Należy pamiętać, że to badanie miało pewne ograniczenia. Po pierwsze – nie wykonano testu, który jest najbardziej wiarygodny przy wykrywaniu insulinooporności, tzw. klamry hiperinsulinemiczno-euglikemicznej. Po drugie – metody pośrednie wykrywania insulinooporności zostały wykorzystane tylko na początku badania. Naukowcy nie powtarzali ich co dwa lata, tak jak testów psychologicznych. Mimo to ta praca wyznacza nowy kierunek badań dążących do zrozumienia patogenezy depresji.

Bibliografia

Watson K.T. et al. Incident Major Depressive Disorder Predicted by Three Measures of Insulin Resistance: A Dutch Cohort Study. The American Journal of Psychiatry, 2021

Udostępnij:
Facebook
Twitter
LinkedIn

Ostatnie wpisy:

Podziel się opinią!

polecane wpisy:

Hirudoterapia – sposób na migenę?

Nie masz dostępu do tych treści Wygląda na to, że nie masz rangi Czytelnik, aby ją otrzymać zaloguj się klikając na przycisk poniżej. Przejdź do logowania Nie masz jeszcze konta? Dołącz do nas! Logowanie

Dzieci powinny czytać

W młodym wieku zachodzą kluczowe procesy plastyczności neuronalnej, które są istotne dla rozwoju mózgu. Dlatego warto wspierać u dzieci zachowania kształtujące ich rozwój, ponieważ mogą okazać się korzystne w dorosłym życiu. Przykładem takiego zachowania jest czytanie książek, czyli jedna z...

Kondycja wątroby a funkcje poznawcze

Przewlekłe choroby wątroby są coraz to bardziej powszechne w społeczeństwie. W ich przebiegu obserwuje się postępujące zmiany polegające na stopniowym zastępowaniu prawidłowego miąższu wątroby tkanką włóknistą, co prowadzi do zaburzeń struktury i funkcji tego narządu. Coraz więcej doniesień naukowych wskazuje,...

Archiwum: