Urydyna to jeden z nukleozydów wchodzących w skład kwasu rybonukleinowego. Związek ten pełni ważną rolę w prawidłowo funkcjonującym układzie nerwowym, gdyż jako pośredni prekursor acetylocholiny reguluje gospodarkę tego neuroprzekaźnika. Występuje w kilku formach, różniących się między sobą biodostępnością. Suplementacja skutkuje poprawą pamięci oraz zdolności koncentrowania uwagi.
urydyna funkcjonuje w literaturze naukowej, dokumentacji farmaceutycznej oraz piśmiennictwie branżowym pod wieloma nazwami. Poniżej zestawiono oficjalne oznaczenia stosowane w różnych kontekstach językowych i klasyfikacyjnych.
Urydyna jest związkiem organicznym z grupy nukleozydów, wchodzących w skład kwasów nukleinowych. W ograniczonych ilościach nukleozyd ten wytwarzany jest w wątrobie, jednakże w większości przypadków konieczne jest jego dostarczanie z zewnątrz. Pod względem budowy chemicznej cząsteczka urydyny składa się z zasady pirymidynowej (uracyl), która połączona jest wiązaniem β-N-glikozydowym z rybozą (cukier pięciowęglowy). Nukleozyd ten jest jednym z podstawowych komponentów RNA, gdzie jest w stanie parować się z cząsteczką adenozyny poprzez utworzenie dwóch wiązań wodorowych.
Urydyna pełni wiele ważnych funkcji w organizmie, pozwalając tym samym na prawidłowy przebieg zachodzących w nim przemian metabolicznych. Po pierwsze uczestniczy ona w transformacjach galaktozy, czyli bardzo ważnego cukru, który obok glukozy i fruktozy jest źródłem paliwa komórkowego. W organizmie nie istnieją jednak szlaki metaboliczne, w których galaktoza może być bezpośrednio wykorzystywana. Cukier ten musi zostać najpierw przekształcony w glukozę, która następnie rozkładana jest w glikolizie. Transformacja galaktozy do glukozy możliwa jest właśnie dzięki urydynie. Ponadto w roku 1957 argentyński lekarz i biochemik Luis Federico Leloir odkrył, że nukleozyd ten w postaci glukozodifosforanu urydyny (UDP-glukoza) jest donorem cząsteczek glukozy wykorzystywanych w syntezie glikogenu.
Urydyna jest również niezbędna w procesie powstawania fosfatydylocholiny, w związku z czym pośrednio przyczynia się do utrzymania układu nerwowego w odpowiedniej kondycji oraz uczestniczy w powstawaniu nowych połączeń pomiędzy komórkami nerwowymi. Jako składnik RNA, urydyna jest dodatkowo odpowiedzialna za zdolności poznawcze, np. proces zapamiętywania wymaga dużej ilości kwasu rybonukleinowego, który odpowiada za translacje białek synaptycznych.
Urydyna na rynku dostępna jest w kilku formach, różniących się między sobą biodostępnością. Najlepiej przyswajalna jest triacteylourydyna (TAU), która dodatkowo jest doskonale rozpuszczalna w tłuszczach. Kolejna forma to monofosforan urydyny (UMP), czyli nukleotyd urydyny, w którym do pierścienia rybozy przyłączona jest reszta fosforanowa. UMP odznacza się większą biodostępnością od czystej postaci urydyny oraz mniejszą od TAU.
Urydyna jest związkiem organicznym z grupy nukleozydów, który wchodzi w skład kwasu rybonukleinowego i pełni ważną rolę w prawidłowo funkcjonującym układzie nerwowym. W organizmie wykorzystywana jest do produkcji fosfatydylocholiny, przez co pośrednio przyczynia się do wzrostu poziomu acetylocholiny w ośrodkowym układzie nerwowym. Udowodniono także, że jest to substancja, którą z powodzeniem można stosować w celu leczeniu anemii.
Pomimo tego, że synteza urydyny ma miejsce w wątrobie człowieka, dla utrzymania prawidłowego stężenia tego nukleozydu w organizmie konieczne jest jego suplementowanie, bądź stosowanie odpowiedniej diety. Urydynę znaleźć można w takich pokarmach, jak: owies, wątroba (wołowa i wieprzowa), drożdże piowowarskie, piwo, ryby czy warzywa, wśród których na szczególną uwagę zasługują: pieczarki i brokuły. Dość znaczną ilość urydyny zawiera także mleko matki, które jest podstawowym źródłem składników odżywczych dziecka, zapewniającym mu prawidłowy rozwój.
Na podstawie badań udowodniono, że stosowanie urydyny z jednoczesną suplementacją DHA i choliny skutkuje zwiększeniem liczby połączeń synaptycznych w mózgu, a tym samym poprawia jego neuroplastyczność. Ponadto urydyna w organizmie pośrednio wpływa na wzrost ilości produkowanej acetylocholiny oraz uwalnianej dopaminy.
W niezależnych badaniach przeprowadzonych zarówno na szczurach, jak i na ludziach udowodniono, że suplementacja urydyny znacznie przyspiesza proces zapamiętywania nowych informacji, a także ułatwia ich późniejsze odtworzenie. Ponadto stosowanie urydyny wraz z choliną polepsza głównie pamięć wzrokową oraz logiczne myśleni
