W 2020 roku kanadyjscy lekarze zdobyli sławę, zalecając swoim pacjentom spędzanie czasu na łonie natury. Ta recepta jest oparta o wyniki badań naukowych, które pokazują, że osoby przebywające na dworze przynajmniej 2 godziny w tygodniu cieszą się lepszym zdrowiem psychicznym i fizycznym od osób preferujących pozostawanie w obrębie czterech ścian. Zainspirowani tym odkryciem naukowcy z Drexel University w Filadelfii postanowili zbadać, czy korzyści z przebywania na łonie natury dotyczą także wyborów żywieniowych. W tym celu zmierzyli oni poziom subiektywnie odczuwanego „pokrewieństwa z naturą” (ang. nature relatedness) – czyli poczucia połączenia ze światem przyrody – i zestawili go z dietą dorosłych Amerykanów. Wyniki ich pracy zostały opublikowane na łamach czasopisma „American Journal of Health Promotion”.
W tym badaniu kwestionariuszowym udział wzięło ponad 300 osób zamieszkujących Filadelfię – metropolię, która jest domem niemal 2 milionów ludzi. Dobór uczestników odzwierciedlał strukturę demograficzną tego miasta. Ankieta zawierała pytania odnośnie czasu spędzanego na dworze, wspomnień związanych ze światem przyrody oraz poziomu odczuwanego pokrewieństwa z naturą. Uczestnicy mieli także za zadanie opisać swój jadłospis z poprzedniego dnia, w tym ilość spożytych warzyw i owoców. Dzięki temu naukowcy uzyskali dane odnośnie ich wyborów żywieniowych oraz poziomu zróżnicowania diety. Analiza porównawcza ujawniła zależność między poziomem odczuwanego pokrewieństwa z naturą i nawykami żywieniowymi. Mianowicie dieta osób o wysokim stopniu połączenia ze światem przyrody była bardziej zróżnicowana i zawierała więcej produktów roślinnych niż dieta osób odczuwających słabsze pokrewieństwo z przyrodą.
„Wyniki dotychczasowych badań udokumentowały, iż przebywanie w naturze niesie liczne korzyści dla zdrowia fizycznego i psychicznego, a także wiąże się ze wzrostem zachowań proekologicznych. Rezultaty naszego kwestionariusza poszerzają tę listę korzyści o poprawę wyborów żywieniowych. Otóż osoby odczuwające wysokie pokrewieństwo z przyrodą stosowały zdrową, zróżnicowaną dietą bogatą w warzywa i owoce” – podsumowuje profesor Brandy-Joe Milliron, autor badania.
Zatem wyniki tego badania wskazują, że odczuwane połączenie ze światem przyrody nie tylko wspiera zdrowie psychiczne i fizyczne, lecz również jest związane ze zdrowymi nawykami żywieniowymi. Te rezultaty mogą zostać wykorzystane w akcjach promujących zdrowy tryb życia na dwa sposoby. Po pierwsze sugerują, że takie akcje warto przeprowadzać na łonie natury, aby zwiększać odczuwane z nią połączenie i w ten sposób poprawiać wybory odnośnie diety. Po drugie dietetycy mogą rozważyć wprowadzenie do swoich interwencji czasu spędzanego na dworze, aby dodatkowo wesprzeć poprawę wyborów żywieniowych swoich podopiecznych. Ponadto, wyniki tego badania są istotne z perspektywy architektury urbanistycznej – podkreślają bowiem wagę włączenia do przestrzeni miejskiej terenów zielonych. Dzięki temu w przyszłości opieka zdrowotna będzie mogła także uwzględniać receptę „idź na dwór” – podobnie jak ma to miejsce w Kanadzie. Naukowcy przypominają jednak, że zależność między spędzaniem czasu w naturze a nawykami żywieniowymi jest złożona.
