Głożyna pospolita ro roślina stosowana od wieków w tradycyjnej medycynie krajów Wschodu. Znana jest szczególnie ze swoich właściwości łagodzących bezsenność i wspierających pracę mózgu. Udowodniono również jej korzystny wpływ na układ odpornościowy, a także na skórę i włosy.
głożyna pospolita funkcjonuje w literaturze naukowej, medycynie tradycyjnej oraz obrocie suplementacyjnym pod wieloma nazwami wywodzącymi się z różnych języków i tradycji kulturowych. Poniżej zestawiono kluczowe określenia stosowane w poszczególnych kontekstach.
Głożyna pospolita (Ziziphus jujuba) to gatunek z rodziny szakłakowatych (Rhamnaceae), występujący w południowo-wschodniej Europie, Indiach, Chinach oraz na terenie Himalajów. Jest to małe drzewo liściaste lub krzew dorastający do 8 m wysokości. Jego jajowate liście o ząbkowanym brzegu, o długości do 7 cm, opadają na zimę. Niewielkie (5 mm średnicy) kwiaty mają pięć bladych, żółtozielonych płatków. Jadalne owoce dorastają do 3 cm. Niedojrzałe mają żywy, zielony kolor. W miarę procesu dojrzewania przybierają barwę czerwonobrązową lub nawet fioletowo-czarną. Wyglądem przypomina daktyle, co przyczyniło się do powstania nazw zwyczajowych: czerwone daktyle, czarne daktyle, chińskie daktyle.
Owoce głożyny pospolitej spożywane były przez ludzi od tysięcy lat. Pierwszy świadczący o tym zapis znajduje się w tekście poetyckim datowanym na 1046-771 rok p.n.e. Chińskie daktyle stosowane były w sztuce kulinarnej różnych narodów. Wyrabiano z nich wino, przechowywano je w solance i marynowano. Pasta z tych owoców służyła jako nadzienie do zongzi, rodzaju ryżowych pierogów przygotowywanych na Święto Smoczych Łodzi. Czerwony kolor jujuba utożsamiany był ze szczęściem, dlatego też były one również obowiązkowym składnikiem kleiku laba spożywanego pod koniec roku księżycowego.
Tradycyjna medycyna chińska wykorzystywała owoce jujuba jako środek przeciwbólowy, uspokajający, a nawet wspomagający terapię nowotworów. W Japonii zaś stosowano je w leczeniu przewlekłego zapalenia wątroby. Również w Korei używano ich jako środka pomagającego zmniejszyć odczuwanie skutków stresu. W tradycyjnej medycynie Persji łączono je z innymi ziołami w leczeniu przeziębień, grypy i kaszlu.
Współczesne badania naukowe pozwoliły potwierdzić przeciwdepresyjny oraz przeciwlękowy potencjał owoców jujuba. Udowodniono także, że skutecznie wspierają one terapię bezsenności oraz korzystnie wpływają na kondycję i funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego. Zapobiegają osłabieniu zdolności poznawczych i uszkodzeniom ośrodkowego układu nerwowego, co pozwala zaliczyć je do kategorii ziół o działaniu neuroprotekcyjnym. Wykazano także, że pomagają obniżyć poziom cholesterolu we krwi.
Owoce głożyny pospolitej zawierają liczne związki biologicznie aktywne. Należą do nich:
