Winpocetyna to syntetyczna pochodna winkaminy, czyli alkaloidu roślinnego występującego w liściach barwinka czerwonego. Z jej właściwości prozdrowotnych zaczęto korzystać w latach 70. ubiegłego wieku. Wykazuje działanie nootropowe, co oznacza, że suplementacja wpływa korzystnie na poprawę funkcji poznawczych, stabilizację nastroju, a także skutkuje zwiększeniem poziomu energii intelektualnej.
winpocetyna funkcjonuje w literaturze naukowej, dokumentacji farmaceutycznej oraz piśmiennictwie branżowym pod wieloma nazwami. Poniżej zestawiono oficjalne oznaczenia stosowane w różnych kontekstach językowych i klasyfikacyjnych.
Winpocetyna jest syntetyczną pochodną winkaminy, czyli alkaloidu wyizolowanego z liści barwinka czerwonego (Vinca minor), która została wprowadzona do lecznictwa w latach 70. ubiegłego wieku. Pierwsza synteza miała miejsce na Węgrzech w roku 1975. Od tego momentu rozpoczęto jej masową produkcję i sprzedaż jako środka na receptę, wykorzystywanego w Europie Wschodniej do leczenia zaburzeń naczyniowo-mózgowych oraz aby przeciwdziałać nasilającej się wraz z wiekiem utracie pamięci. Na terenach należących do Europy Zachodniej winpocetyna używana jest z kolei głównie jako substancja nootropowa, której przyjmowanie wpływa korzystnie na zdolność do koncentracji i zapamiętywania, a także poprawia metabolizm energetyczny mózgu i chroni komórki nerwowe.
Winpocetyna klasyfikowana jest jako substancja o działaniu nootropowym, ponieważ jej suplementacja wpływa korzystnie na poprawę funkcji poznawczych, stabilizuje nastrój, redukuje stres, zwiększa poziom energii oraz działa neuroprotekcyjnie. Dzięki zdolności do przekraczania bariery krew-mózg, winpocetyna reguluje także gospodarkę neurofizjologiczną mózgu poprzez pobudzenie uwalniania głównych neuroprzekaźników.
WInpocetyna jest substancją o właściwościach nootropowych, która jest w stanie przekraczać barierę krew-mózg. Wyniki badań PET pokazują, że substancja ta odznacza się większym powinowactwem w stosunku do niektórych obszarów mózgu, np. po spożyciu jej największą aktywność obserwuje się w okolicach wzgórza, jądra podstawy i korze wzrokowej. Wyniki wielu niezależnych badań pokazują, że winpocetyna wpływa korzystnie na funkcjonowanie mózgu za pomocą kilku różnych mechanizmów, wśród których najważniejsze to poprawa krążenia krwi w strukturach ośrodkowego układu nerwowego, a także ich lepsze dotlenienie, jednakże bez wpływu na krążenie krwi w pozostałych częściach ciała. Ponadto winpocetyna zwiększa produkcję koenzymu ATP, co ma zasadnicze znaczenie dla właściwego metabolizmu mózgu. udowodniono także, że ta pochodna winkaminy oddziałuje z kanałami jonowymi, przez co wpływa na ilość uwalnianych neurotransmiterów (głównie serotoniny, dopaminy, acetylocholiny i noradrenaliny).
W jednym z badań, przeprowadzonym z udziałem myszy, naukowcy celowo uszkodzili neurony odpowiedzialne za powstawanie pamięci długotrwałej. Następnie gryzoniom podawano winpocetynę i zauważono, że zniszczone wcześniej komórki nerwowe były w stanie się odbudować. Wyniki tej próby sugerują, że winpocetyna jest potencjalnym, dość skutecznym środkiem przeciwdziałającym utracie pamięci powstającej na skutek uszkodzenia mózgu bądź postępującej wraz z wiekiem.
Udowodniono także, że winpocetyna hamuje przepływ jonów, poprzez inhibicję kanałów sodowych, wapniowych oraz potasowych. Ponadto substancja ta oddziałuje na receptory alfa-adrenergiczne. Działanie to także tłumaczy korzystny wpływ winpocetyny na pamięć.
Suplementacja winpocetyny wpły
