Otępienie czołowo-skroniowe (FTD, ang. frontotemporal dementia) jest jedną z najczęściej występujących form demencji. Wywołujące ją mechanizmy nie są obecnie dokładnie poznane, brakuje też skutecznych metod leczenia. Naukowcy z Uniwersytety Wschodnej Finlandii zbadali zależności między powstawaniem zwyrodnień w obszarze płata czołowego i skroniowego a nieprawidłowościami w funkcjonowaniu układu odpornościowego.

Zespół ocenił poziom wybranych markerów stanu zapalnego, w tym niektórych cytokin i białka C-reaktywnego, w próbkach krwi pochodzących od pacjentów z otępieniem czołowo-skroniowym. Celem było sprawdzenie czy istotnie w heterogenicznym spektrum FTD pojawiają się zmiany obejmujące cały organizm i czy są one związane z postępowaniem tej formy demencji, a także z jej konkretnymi cechami, takimi jak objawy psychotyczne lub parkinsonizm. Badano również aktywność układu odpornościowego poprzez ocenę współwystępujących chorób. Wyniki ujawniły, że u pacjentów tych występuje podwyższony poziom cytokin prozapalnych (MCP-1 i RENTES) oraz obniżony poziom cytokin przeciwzapalnych (IL-10), co wskazuje na większy niż w normalnych warunkach stan zapalny w organizmie. Odnotowano u nich ponadto wyjątkowo niską częstotliwość występowania nowotworów.

Już wcześniej badania genetyczne i immunologiczne pozwoliły ustalić, że istnieje odwrotna korelacja między chorobami nowotworowymi a zwyrodnieniami w obrębie płata czołowego i skroniowego. Nowe dane wskazują na to, że owa niska zachorowalność na raka może mieć związek z nadmierną aktywacją układu odpornościowego.

Jednocześnie u osób cierpiących na FTD nie zaobserwowano zwiększonej częstości rozwoju chorób autoimmunologicznych w stosunku do grup kontrolnych. Jednakże u 12,5% pacjentów z tą formą demencji, w których genomie obecna była ekspansja powtórzeń w genie C9ORF72 wykazano podwyższony poziom autoprzeciwciał. Te rezultaty różnią się od wcześniejszych wyników badań, które wskazywały na możliwość większej częstości występowania chorób autoimmunologicznych u osób z FTD niż w grupach kontrolnych.

“Podsumowując, badania te dostarczają nowych informacji na temat potencjalnego znaczenia zmian w funkcjonowaniu układu odpornościowego dla patogenezy i cech klinicznych FTD – mówi mówi Kasper Katisko, współautor badania. – Te nowe dane mogą zostać wykorzystane w projektowaniu dalszych badań i w identyfikacji nowych prognostycznych biomarkerów lub strategii terapeutycznych w FTD.”

Bibliografia:
Katisko K., Korohonen P., Jääskeläinen O., Loppi S., Hartikainen P., Koivisto A.M., Kontakanen A., Korohonen V.E., Helisalmi S., Malm T., Herukka S.-K., Remes A.M., Haapasalo A. Peripheral inflammatory markers and clinical correlations in patients with frontotemporal lobar degeneration with and without the C9orf72 repeat expansion. Journal of Neurology 2019

Dodaj komentarz