Podobnie jak dzieje się to w przypadku wielu chorób neurodegeneracyjnych, geneza choroby Parkinsona stanowi dla lekarzy i naukowców tajemnicę. Wyniki badań z ostatnich lat wskazują na to, że poszukiwać jej można nie w ośrodkowym układzie nerwowym, a w jelitach. Jednocześnie wciąż pojawiają się prace świadczące o mózgowym pochodzeniu tego schorzenia.

“Dowody pochodzące z badań autopsyjnych pacjentów z PD sugerują, że choroba ta może rozpocząć się w obwodowym układzie nerwowym jelita i nosa – mówi dr Per Borghammer, współautor publikacji. – Patologia rozprzestrzenia się następnie przez nerwy do mózgu. Jednak nie wszystkie badania autopsyjne zgadzają się z tą interpretacją. W niektórych przypadkach mózgi nie zawierają patologicznych struktur w ważnych punktach wejścia, takich jak brzuszne jądro błędne w dolnej części pnia mózgu.”

“Dyskusja na temat pochodzenia choroby Parkinsona często jest formułowana jako albo-albo – mówi dr Nathalie Van Den Berge, współautor publikacji. – To znaczy, że albo wszystkie przypadki choroby Parkinsona mają zaczynać się w jelitach, albo wszystkie przypadki zaczynają się w mózgu. Jednak wiele dowodów wydaje się zgodnych z obiema interpretacjami. Musimy zatem przewidzieć możliwość, że oba scenariusze są prawdziwe.”

Dr Borghammer i dr Van Der Berge napisali pracę przeglądową, w której zebrali informacje pochodzące z badań ludzkich tkanek oraz z testów na modelach zwierzęcych. Wynika z nich, iż wszystkie przypadki choroby Parkinsona rozpoczynają się od agregacji alfa-synukleiny o nieprawidłowej konformacji, do której dochodzi w połączonych ze sobą sieciach neuronowych. Jednakże w jednej części z tych przypadków owe patologiczne agregaty alfa-synukleiny powstają najpierw w ośrodkowym układzie nerwowym, a w drugiej – w obwodowym układzie nerwowym, w obrębie jelit. Jeśli hipoteza ta znajduje potwierdzenie, będzie to znaczyło, że sama choroba Parkinsona jest bardziej skomplikowana, niż do tej pory sądzono.

“Jest prawdopodobne, że te różniące się od siebie podtypy choroby Parkinsona wymagają różnych strategii leczenia – mówi dr Borghammer. – Możliwe jest zapobieganie jelitowemu typowi tego schorzenia poprzez interwencje ukierunkowane na jelita, takie jak probiotyki, przeszczepy kału i leczenie przeciwzapalne. Jednak strategie te mogą nie działać w przypadku mózgowego typu choroby. Dlatego wymagane będzie spersonalizowanie strategii terapeutycznej, a my musimy być w stanie zidentyfikować te dwa podtypy choroby Parkinsona u poszczególnych pacjentów.”

Bibliografia:
Borghammer P., Van Den Berge N. Brain-First vs. Gut-First Parkinson's Disease: A Hipotheis. Journal of Parkinson's Disease 2019

Dodaj komentarz