Niemieccy naukowcy z Uniwersytetu w Bonn postawili hipotezę, że zaburzenie prawidłowego funkcjonowania ciała migdałowatego warunkuje iluzoryczne postrzeganie własnego ciała. W pierwszym etapie doświadczenia grupę badawczą stanowiły jednojajowe siostry bliźniaczki, które w wyniku rzadkiej genetycznej choroby Urbacha-Wiethego cierpiały na obustronne uszkodzenie ciała migdałowatego. Natomiast grupę kontrolną – 20 zdrowych kobiet. U bliźniaczek odnotowano bardzo szybkie pojawienie się silnej iluzji sensorycznej posiadania tzw. gumowej ręki (RHI, ang. rubber hand illusion).

Złudzenie RHI to klasyczna iluzja sensoryczna wywoływana eksperymentalnie. Osoba badana kładzie obie ręce na stole, a jedną z nich zakrywa się, kładąc równocześnie w jej pobliżu realistycznie wyglądającą sztuczną dłoń. Kolejny etap to jednoczesna stymulacja percepcji obu rąk – prawdziwej i gumowej – za pomocą dotyku pędzelkiem. Po pewnym czasie osoba badana odczuwa silne przekonanie, że ​​sztuczna ręka stanowi część jej własnego ciała. W przypadku bliźniaczek z uszkodzonym ciałem migdałowatym złudzenie to pojawiło się niezwykle szybko i było bardzo intensywne. Co ciekawe, złudzenie gumowej ręki utrzymywało się znacznie dłużej u zdrowych osób niż u bliźniaczek.

„W literaturze ciało migdałowate jest opisywane głównie jako system alarmowy generujący reakcje organizmu na strach i bodźce zewnętrzne. Fakt, że ta struktura mózgu odgrywa również ważną rolę w percepcji własnego ciała jest nowością w świecie nauki.” – dr René Hurlemann, współautor badania

Rok później eksperyment powtórzono z tym samym rezultatem. To pozwoliło stwierdzić, że ta struktura mózgu odgrywa bardzo ważną rolę protekcyjną przed zaburzeniami percepcji własnego ciała. Po dalszych badaniach, w których ocenie wolumetrycznej i morfometrycznej poddano 57 mózgów zdrowych ochotników, dowiedziono, że istnieje dodatnia korelacja pomiędzy objętością ciała migdałowatego a początkiem RHI – im było mniejsze, tym RHI pojawiało się szybciej. Ponadto przed wywołaniem iluzji RHI podawano tym osobom donosowo hormon peptydowy – oksytocynę, aby złagodzić reaktywność ciała migdałowatego. Działanie tej substancji objawiało się silniejszym odczuwaniem złudzenia gumowej ręki.

„Badania pokazują, że hormon oksytocyna hamuje aktywność ciała migdałowatego.” – dr Markus Heinrichs, współautor badania

„Jesteśmy obecnie na początku ważnej ścieżki naukowej, która może być również istotna dla chorób psychicznych.” – René Hurlemann, współautor badania

Bibliografia:
Spenglera F., Scheelec D., Kaiserc S., Heinrichsa M., Hurlemannc R., A protective mechanism against illusory perceptions is amygdaladependent. The Journal of Neuroscience. (2019)

Dodaj komentarz