Kategorie suplementów: Siła

Mleczko pszczele | Royal Jelly

Mleczko pszczele to wydzielina gruczołów gardzielowych młodych (7-14 dniowych) pszczół robotnic. Jest to kremowa substancja o perłowym połysku, dość gęsta, praktycznie bezwonna, o charakterystycznym gorzkim i cierpkim smaku, wyglądem przypominająca mleko ssaków. Pozyskiwana jest z mateczników od połowy maja do końca lipca. Z 5 takich mateczników zazwyczaj otrzymuje się około 1 g tej substancji. Pszczelarze dość często stosują różne metody, aby zwiększyć ilość produkowanego mleczka. Jedną z nich jest mobilizacja pszczół do wychwytu młodych matek pszczelich. W efekcie larwy są tak obficie karmione, że wydaje się jakby “pływały” w mleczku…

Pikamilon | GABA+B3

Pikamilon to związek syntetyczny, który powstał z połączenia GABA oraz witaminy B3, czyli niacyny. Odkryty został w 1969 roku w Związku Radzieckim, gdzie następnie był badany na szeroką skalę w kierunku aktywności biologicznej. Udowodniono, że w odróżnieniu od GABA, pikamilon jest w stanie przekraczać barierę krew-mózg, po czym rozpada się na dwie składowe: niacynę i kwas ɣ-aminomasłowy. Dzięki takiej właściwości, pikamilon optymalizuje funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego, poprawia zdolność kojarzenia i podnosi poziom koncentracji. Ponadto wykazuje działanie przeciwlękowe i wpływa pozytywnie na nastrój…

Piperyna | Piper nigrum

Piperyna jest organicznym związkiem chemicznym, zaliczanym do grupy alkaloidów piperydynowych, który został wyizolowany z pieprzu czarnego (Piper nigrum Line) z rodziny pieprzowatych (Piperaceae). Jej odkrycia dokonał Hans Christian Orsteda w 1819 roku. Jest to biała bądź kremowożółtą, krystaliczna substancja, rozpuszczalna w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak benzyna, chloroform, etanol, eter dietylowy czy pirydyna. Pieprz czarny jest, według statystyk, najbardziej popularną przyprawą wykorzystywaną w Polsce oraz w większości krajów na świecie. Sprowadza się go głównie z Indonezji i Indii, ponieważ w krajach tych Piper nigrum Line występuje popularnie w stanie naturalnym…

Pirydoksyna | Witamina B6

Pirydoksyna została wyizolowana w 1934 roku przez amerykańskiego chemika o węgierskim pochodzeniu, Paula Gyorgy’ego. Na jej trop wpadł przypadkiem, podczas badań nad ryboflawiną i jej rolą w diecie w odniesieniu do pelagry. Zaobserwował, że u szczurów karmionych pokarmem zawierającym tiaminę doszło do rozwinięcia tej choroby nawet wówczas, gdy dostały czystą ryboflawinę. Ustępowała jednak, gdy zwierzętom zaczęto podawać wolny od flawiny ekstrakt z drożdży piekarniczych. Te zaś, które otrzymywały ekstrakt, ale nie ryboflawinę nie wykazywały objawów pelagry, ale z kolei nie były w stanie zwiększyć masy ciała. Fakty te świadczyły o tym, że w ekstrakcie drożdżowym musi znajdować się jeszcze jeden “czynnik przeciwpelagryczny”, który jednak jest biologicznie odmienny od ryboflawiny. Gyorgy nazwał go witaminą B6…

Potas | Potassium

Potas (K) został odkryty i wyodrębniony przez brytyjskiego chemika Davy’ego Humphreya w 1807 roku. Poddał on elektrolizie stopiony wodorotlenek potasu i tuż po chwili od rozpoczęcia analizy zauważył przy katodzie (ujemnej elektrodzie) obecność niewielkiej ilości substancji przypominającej rtęć, zanurzonej w stopionym wodorotlenku. Nazwa tego pierwiastka została umotywowana faktem, że odkryto go w substancjach alkalicznych, które w języku angielskim nazywano “potash” . Potas wchodził również w skład “potażu”, czyli ługu otrzymywanego z drewna. Polską nazwę “potas” zaproponował jako pierwszy wybitny chemik Filip Walter…

Pyłek sosnowy | Pine Pollen

Sosna to popularny gatunek drzew z rodziny sosnowatych (Pinaceae), który występuje powszechnie w Europie, głównie w północnej i centralnej części kontynentu. Na północy najczęściej pojawiają się: sosna pospolita, sosna czarna, modrzew europejski i świerk pospolity. W Polsce (Europa środkowa) z kolei najczęściej spotkać można sosnę górską (kosodrzewina), czarną, pospolitą, a także limbę. Kwiaty tych drzew iglastych nie są zapylane przez owady, lecz przez wiatr. Aby proces ten przebiegał sprawniej, na jednym drzewie występują zarówno kwiaty żeńskie, jak i męskie. Te pierwsze mają postać zielonkawych bądź czerwonych łusek, które zebrane są w pionowe kwiatostany, wyrastające parami na zakończeniach młodych pędów…

Rdest wielokwiatowy | Polygonum multiflorum

Rdest wielokwiatowy (Polygonum multiflorum) jest okrytonasienną rośliną z rodziny rdestowatych (Polygonaceae). Jest ona wykorzystywana od ponad 2000 lat w tradycyjnej medycynie Chin. He Shou Wu jest tam uważana za jedno z czterech podstawowych surowców o właściwościach tonizujących oraz odmładzających. Chińczycy stosują tę roślinę w terapiach zwalczających wiele różnych dolegliwości (np. bezpłodność, bezsenność, bóle mięśniowe, zaparcia), a także aby regulować stężenie glukozy we krwi). W przeciwieństwie do większości ziół wykorzystywanych w celach terapeutycznych w postaci mieszanek wieloskładnikowych, rdest wielokwiatowy może być przyjmowany samodzielnie…

Resweratrol

Resweratrol jest naturalną fitoaleksyną, czyli składnikiem żywności odznaczającym się aktywnością biologiczną. Występuje głównie w owocach i ich przetworach. Jego najpopularniejszym źródłem są winogrona oraz produkowane z nich czerwone wino. W roślinach resweratrol syntetyzowany jest w odpowiedzi na zakażenie grzybicze bądź na skutek uszkodzenia tkanki, ekspozycji na promieniowanie UV czy brak wody. Do grzybów najczęściej wywołujących infekcję winorośli, w efekcie których tworzony jest resweratrol, należą: szara pleśń (Botrytis cinerea), mączniak rzekomy (Plasmopara viticola) i rozłożek czerniejący (Rhizopus nigricans). Poziom fitoaleksyny w skórkach winogron i naskórku liści jest najwyższy po upływie doby od zakażenia i drastycznie spada po 42-72 godzinach…

Różeniec | Rhodiola rosea

Różeniec górski to wieloletnia roślina należąca do rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), podrodziny Sedoideae i rodzaju różeniec (Rhodiola). Potoczna nazwa “różany korzeń” oraz nazwa gatunku pochodzą od greckiego słowa “rodia”. Termin ten odnosi się do charakterystycznego różanego zapachu kłącza Rhodiola oraz różowego zabarwienia pojawiającego się w środku po przełamaniu surowca. Ludowa nazwa “złoty korzeń” wskazuje z kolei na zewnętrzne złote zabarwienie. Jest to roślina powszechnie wykorzystywana od wielu tysiącleci w tradycyjnej medycynie chińskiej. Za lekarstwo uznał ją grecki lekarz Dioskourydes…

Shilajit | Mumio

Shilajit to mineralno-organiczna substancja, występująca w stanie naturalnym na terenach górskich. Znaleźć ją można głównie w jaskiniach Himalajów ulokowanych pomiędzy Indiami a Nepalem, a także w rejonie Tybetu, w górach Ałtaj położonych na terenie należącym do Rosji, w górach Pamir w Tadżykistanie i Afganistanie oraz na Kaukazie i w Andach znajdujących się w północnym Chile. Substancja ta tworzy się samoczynnie na dużych wysokościach (zazwyczaj ok. 3,5 tys. m.n.p.m.) w postaci nalotu. Ma konsystencję smolistą i ciemnobrązową barwę…

Suma | Pfaffia paniculata

Suma to roślina z rodziny szarłatowatych (łac. Amaranthaceae), rzędu goździkowców (łac. Caryophyllales) wywodząca się z Ameryki Południowej. Najczęściej spotkać ją można w dorzeczu Amazonki, a także w Ekwadorze, Panamie, Paragwaju i Wenezueli. Rośnie przeważnie na glebach słonych. Roślina ta posiada proste, owłosione liście, ułożone naprzemianlegle wzdłuż łodyg, oraz dość silnie rozgałęziony system korzeniowy, znajdujący się głęboko pod ziemią. Rdzenna ludność zamieszkująca tereny Ameryki Południowej przez wiele pokoleń wykorzystywała sumę jako tonik poprawiający ogólny stan zdrowia. Wśród nich popularna była inna nazwa rośliny “para toda”, oznaczająca “na wszystkie rzeczy”. Określenie to odnosi się do jej wielokierunkowych właściwości prozdrowotnych…

Tauryna | Taurine

Tauryna, inaczej kwas 2-aminoetanosulfonowy, to związek organiczny zaliczany do aminokwasów biogennych. W odróżnieniu od aminokwasów białkowych, tauryna nie buduje białek, a występuje jedynie w stanie wolnym w tkankach oraz w krwioobiegu. Związek ten został wyizolowany po raz pierwszy z żółci bydlęcej w 1827 roku przez dwóch niemieckich naukowców: Friedricha Tiedemanna i Leopolda Gmelina. Nazwa tauryna pochodzi od łacińskiego słowa taurus, oznaczającego byka lub woła i związana jest z jej odkryciem. Tauryna w przeciwieństwie do większości aminokwasów nie posiada rodnika kwasowego pochodzącego od karboksylowego kwasu organicznego, ale od siarkowego, dokładnie sulfonowego – nieorganicznego…

Teobromina | Theobrominum

Teobromina jest związkiem organicznym, którego systematyczna nazwa to 3,7-dimetyloksantyna. Ze względu na budowę chemiczną zaliczana jest do grupy alkaloidów purynowych. Najpopularniejszym źródłem teobrominy są ziarna kakaowca właściwego (Theobroma cacao), w których zawartość tej substancji to ok 1,8% suchej masy. Ponadto znaleźć ją można również w innych roślinach np. w herbacie, w kawie arabskiej, w guaranie czy w liściach ostrokrzewu paragwajskiego (yerba mate). Do organizmu człowieka dostaje się więc bezpośrednio po spożyciu powyższych produktów. Oprócz tego powstaje na drodze rozpadu innego alkaloidu purynowego, jakim jest kofeina…

TMG | Trimetyloglicyna

Trimetyloglicyna jest związkiem organicznym z grupy betain, podklasy karboksybetain. Pod względem struktury chemicznej jest to pochodna glicyny, w której cząsteczka aminokwasu połączona jest dodatkowo z trzema grupami metylowymi. TMG to czwartorzędowa sól amoniowa, która w szerokim zakresie pH ma postać jonu obojnaczego, czyli tzw. jonu dwubiegunowego. Oznacza to, że betaina ta posiada w jednej cząsteczce zarówno fragment anionowy, jak i kationowy, zlokalizowane na rozseparowanych atomach. Po raz pierwszy TMG wyizolowana została w XIX wieku z buraków cukrowych (Beta vulgaris). Stąd też pochodzi jej potoczna nazwa betaina, którą z czasem zaczęto określać całą klasę związków tego typu, a samą TMG wyróżniono jako betainę glicynową…

Tongkat ali | Eurycoma longifolia

Tongkat ali (Eurycoma longifolia) to wiecznie zielony, smukły krzew dorastający do ok. 10 m, należący do rodziny Simaroubaceae. Występuje naturalnie na terenach położonych w Południowo-Wschodniej Azji (głównie nizinne lasy znajdujące się w Malezji i Indonezji, Tajlandii, Wietnamie, a także w Laosie). Uprawa tej rośliny jest stosunkowo trudna, dlatego poza obszarami tych krajów Tongkat ali nie występuje. Ze względu natomiast na intensywną eksploatację zaliczany jest do gatunków zagrożonych wyginięciem. W krajach azjatyckich od pokoleń wykorzystywany jest on przez miejscową ludność jako zioło lecznicze…

Tryptofan | L-tryptophan

L-tryptofan (Trp) to aminokwas (AA) egzogenny, który został odkryty przez angielskich chemików F. Hopkinsa oraz S. Cole w 1901 roku. Ta para naukowców wyizolowała go z białka mleka – kazeiny, a struktura molekularna tego związku została określona niewiele później (w 1907 r.) przez innych uczonych – Ellingera oraz Flamanda. Tryptofan po raz pierwszy zsyntetyzowano w 1949 roku, jednak dopiero ok. 30 lat później chemiczne otrzymywanie tego aminokwasu zastąpiono procesem naturalnej fermentacji, co znacznie zwiększyło dostępność tego związku w postaci suplementów…

Wapń | Calcium

Czysty tlenek wapnia po raz pierwszy został opisany przez niemieckiego chemika Potta w roku 1746. Niemal dziesięć lat później szkocki lekarz i chemik Joseph Black, udowodnił, że ogrzewanie kamienia wapiennego (węglanu wapnia) powoduje utratę masy próbki, z tytułu wytwarzania “zepsutego powietrza”, którym był dwutlenek węgla (eksperyment ten miał potwierdzić, że CO2 jest wydzielany podczas oddychania zwierząt oraz w wyniku fermentacji mikrobiologicznej). W roku 1808 brytyjski chemik Davy Humphrey, przeprowadził elektrolizę wilgotnego wapna (CaO) z tlenkiem rtęci (HgO), w wyniku czego otrzymał metaliczny wapń…

Żelazo | Iron

Zawartość żelaza w ludzkim organizmie jest stosunkowo niewielka. Wynosi od 4 do 5 g, a większość tego mikroelementu jest związana w hemoglobinie. Jego wchłanianie ma miejsce w obszarze jelita cienkiego i dwunastnicy, natomiast magazynowanie następuje w wątrobie. Żelazo jest minerałem charakteryzującym się niską biodostępnością (na poziomie ok. 10%). Dziennie człowiek traci go w nieznacznych ilościach, od 1 do 1,5 mg, co zachodzi głównie poprzez złuszczanie się nabłonka jelitowego. Grupą osób szczególnie narażonych na znaczną utratę tego minerału są kobiety w czasie ciąży oraz karmiące piersią, dzieci i młodzież w okresie intensywnego wzrostu, osoby w wieku starczym, jak również wegetarianie…

Żeń-szeń | Panax ginseng

Do celów leczniczych wykorzystywany jest korzeń żeń-szenia, wyglądem przypominający niekiedy sylwetkę ludzką. Stąd też wzięła się chińska nazwa tej rośliny, którą przetłumaczyć można jako „korzeń-człowiek”. W Chinach P. ginseng znany jest od 5000 lat. Pierwsze jego opisy pochodzą z ok. 38-33 r. p.n.e. oraz z początku naszej ery. Z roku 200 pochodzi dokładny jego opis jako panaceum, zaś z 300 – rozprawa wymieniająca go jako afrodyzjak. W VI wieku spisano wiadomości na temat występowania, cech morfologicznych i sposobu zbierania żeń-szenia. Kilka wieków później był on tak cenny, iż jego wagę podawano w srebrze. W Europie P. ginseng pojawił się za sprawą Ibn Kordoby, mauretańskiego żeglarza, który przywiózł go w roku 1000…