Drugie prawo biologii złamane?

Drugie prawo biologii złamane?

11 czerwca, 2019
Czas czytania:
2 MIN
Udostępnij:

Nicienie z gatunku Caenorhabditis elegans to organizmy często wykorzystywane przez naukowców, jedne z najdokładniej zbadanych zwierząt modelowych. Do ich zalet należy szybkie tempo rozmnażania się, a także genom zawierający niemal taką samą liczbę genów, jak u człowieka. Niejednokrotnie już przyczyniły się do najistotniejszych osiągnięć w dziedzinie genetyki, neurologii i w wielu innych. Wyniki najnowszych badań, przeprowadzonych przez naukowców z Uniwersytetu Telawiwskiego, świadczą o tym, że dzięki tym nicieniom dokonano kolejnego przełomowego odkrycia.

Jeden z dogmatów biologii, nazywany też “drugim prawem biologii” lub “barierą Weismanna”, stwierdza, iż dziedziczone mogą być jedynie geny pochodzące z komórek rozrodczych, nie zaś cechy nabyte w ciągu życia przez komórki somatyczne. Tymczasem dane zebrane przez zespół z Tel Awiwu wskazują na to, że neurony są w stanie oddziaływać na komórki zarodkowe i informacje przekazywane przyszłym pokoleniom.

“Mechanizm ten jest kontrolowany przez małe cząsteczki RNA, które regulują ekspresję genów – mówi prof Oded Rechavi, współautor badania. – Odkryliśmy, że małe cząsteczki RNA przekazują potomstwu informacje pochodzące z neuronów i wpływają na różnorodne procesy fizjologiczne, w tym na zachowanie potomstwa w poszukiwaniu pożywienia.”

Naukowcy odkryli, że aby nicienie mogły skutecznie poszukiwać pokarmu, niezbędna jest synteza małych cząsteczek RNA. Za pomocą metod inżynierii genetycznych naukowcy pozbawili nicieni możliwości ich produkowania, co uniemożliwiło zwierzętom poruszanie się w kierunku pożywienia. Gdy jednak przywrócono tę możliwość w obrębie neuronów – komórek somatycznych – nicienie zaczęły sprawnie podążać w kierunku żywności. Potrafiły to jednak nie tylko osobniki, których komórkami nerwowymi badacze manipulowali, ale również ich potomstwo – mimo genetycznego braku zdolności do wytwarzania małych cząsteczek RNA. Efekt ten utrzymywał się przez co najmniej trzy pokolenia. Oznacza to, że w przypadku tych organizmów “drugie prawo biologii” nie ma zastosowania.

“Ważne jest, aby podkreślić, że nie wiemy jeszcze czy którekolwiek z tych efektów przekłada się na ludzi – zaznacza prof Rechavi. – Jeśli tak, to zbadanie tego mechanizmu może mieć praktyczne zastosowanie w medycynie. Wiele chorób może wiązać się z czynnikami odziedziczonymi epigenetycznie. Głębsze poznanie niekonwencjonalnych form dziedziczenia byłoby kluczowe dla lepszego zrozumienia tych czynników i zaprojektowania lepszej diagnostyki oraz terapii.”

Informacja o autorze

Autor wpisu
Agnieszka Markowska-Jędra

Agnieszka ukończyła studia magisterskie na kierunku biotechnologia, specjalność: biotechnologia przemysłowa. Od zawsze jednak fascynowało ją to, co dzieje się w ludzkiej głowie. Dlatego też poszukuje informacji o tym, w jaki sposób całkiem proste oddziaływania poszczególnych komórek i cząsteczek przekładają się na złożone odczucia, emocje i zachowania. W czasach szkolnych marzyła o nagrodzie Nobla w dziedzinie medycyny i fizjologii. Dziś chciałaby tylko, żeby ludzie akceptowali to, co mówi im nauka. Z tego też powodu robi co w jej mocy, by przekazywać dostępną jej wiedzę w sposób ciekawy i zrozumiały dla każdego. Po godzinach, gdy nie zajmuje się suczką Ferą, z zapałem ćwiczy motorykę małą, intensywnie szydełkując. Ogląda przy tym programy o działaniu wszechświata lub słucha audiobooków. Kocha twórczość Joanny Chmielewskiej i Agathy Christie, z zamiłowaniem czyta też książki popularnonaukowe.

Posner R., Toker I.A., Antonowa O., Star E., Anava S., Azmon E., Hendricks M., Bracha S., Gingold H., Rechavi O. Neuronal Small RNAs Control Behavior Transgenerationally. Cell 2019

Ostatnie wpisy

Dodaj komentarz